Vrijdag

Vrijdag, en er overkwam mij iets aparts vandaag. Terwijl het niet eens de vrijdag de dertiende is!
Ik sta aardappelen te schillen. In een aardappel zat een lelijke plek dus die wil ik er uit snijden met de punt van de dunschiller.
Zo ruw ging ik toch echt niet te werk maar de dunschiller brak wel finaal doormidden!!
(Nee, klopt ik ken mijn eigen krachten niet ;-) )



Vandaag moest Bente ook weer naar de dokter. De hechtingen zijn inmiddels verwijderd. Bij een hechting zat een kleine ontsteking.
Die moeten we goed in de gaten houden. Als haar vinger rood wordt, of Bente krijgt koorts moeten we naar de huisartsenpost voor medicatie.
't Is geen vrijdag de dertiende dus hopelijk blijft ons dat bespaard.

Fröbelen

Volgende week mag Bente trakteren omdat ze de peuterspeelzaal gaat verlaten. Ze blijft nog wel tot de vakantie hoor, maar er zijn meerdere kinderen die gaan trakteren.
Voor de kinderen knutsel ik een verhuismuis in elkaar die Bente dan mooi mag inkleuren. Nog even nadenken wat voor lekkere dingen ik er aan vast knoop, maar dat komt wel goed. Ik doe er ook een waterpistooltje (in de vorm van een vis) bij en pak het daarna leuk in.

Voor de juffen had ik waxinehouders gekocht van glas.
Die heeft Bente vanmiddag heel kunstig geverfd. Ze verfde er o.a. gras, water, lucht en vuurwerk op.
Ik heb haar met olieverf laten verven maar of dat nu zo'n goed idee was? Gelukkig heb ik nog bijna een week de tijd om die zooi te laten drogen. De föhn gaf in ieder geval niet het juiste resultaat.

Rare wezens

Rare wezens die kinderen van mij.
Kook je iets wat ze door de band genomen lekker vinden...komt er vooraf al commentaar dat ze er geen zin aan hebben. En aan tafel wordt er dan ook flink gemokt. Al helpt ze dat geen sier want ze moeten eten wat de pot schaft. In ieder geval "proeven".

Vandaag zaten we met z'n drietjes aan tafel want Maarten at niet mee. Op zulke dagen ben ik meestal te beroerd om aardappels te schillen, dat geef ik gewoon toe. Daarom besloot ik een pasta in elkaar te flansen.
Tricolore koken. Kipfilet in de pan, teentje knoflook erbij en courgette voor de vitamientjes. Fluitje van een cent.
Dan de saus: beetje van dit, scheutje van dat. Kruidjes zus, en kruiden zo. Klaar.

Echt tevreden over het resultaat van de saus was ik niet. Ik vreesde dan ook de nodige commentaar van de dames. De verbazing was dan ook groot dat de saus met smaak op gegeten werd.
Ik had een behoorlijke hoeveelheid tricolore gekookt en dacht dat er wel iets over zou blijven voor een volgende keer. Mooi niet.
Alles ging op.

Kastje uit

Poppetje gezien, kastje weer uit.
Na een avondje tv kijken zet ik hem uit, geef Stumpy wat voer en ga naar boven.
Sinds anderhalve maand hebben we echter digitale televisie. Dat houdt in dat er een "kastje" extra uitgedrukt moet worden.
En dat vergeet ik met grote regelmaat van de klok.
De volgende dag word ik dan ook flink op mijn plaats gezet door Paulien. "Ja hoor, het groene lampje brandt. Mama, je bent alweer vergeten het kastje uit te zetten!!".
Maar morgen kan ze trots op me zijn. Ik heb beide kastjes uitgedaan.

De ware Saksische aard

Gisteravond waren we bij de show van Daniël Lohues (log hierover volgt). In zijn show had hij een leuk stukje over de ware Saksische aard waar wij uit Drenthe, Overijssel en de Achterhoek "last" van hebben.
In dit stukje vertelt Lohues hoe het kan dat hij katholiek is. Rond 700 jaar na Christus vocht Karel de Grote tegen het Saksische leger van Hertog Widdukind. Op het moment dat Karel de Grote dreigt Widdukind zijn hoofd van zijn romp te gaan scheiden als hij (en zijn volk) niet katholiek wordt, komt de ware Saksische aard naar boven. "och, toe dan maor".

Ineens was ons ook geheel duidelijk dat Paulien, geboren in Overijssel met een Drentse moeder en Achterhoekse vader, ook beschikt over deze ware Saksische aard.
Elke dag speelt er bij ons namelijk het volgende tafereeltje af tussen de middag.
Kwebbel: "Paulien, wat wil je op je boterhammen?"
Paulien: "Och, maakt mij niet uit"

Pakje

Een tijdje geleden schreef ik een stukje over de woonbootjes van de Aldi.
De smaak was anders geworden.
Maar ik verbaasde me nog het meest over de vernieuwde kwaliteit terwijl bovenaan het pakje staat dat het Oudhollandse kwaliteit is.

Voor de grap schreef ik een brief naar de dropfabrikant met de vraag hoe iets zowel oud als nieuw kon zijn.
Een antwoord op mijn schrijven had ik niet verwacht. 't Was namelijk  wel briefje met een cynische noot.
Ik was dan ook compleet verrast toen er een pakje voor mij binnen kwam zaterdagmiddag.

Een droppakket met uitleg dat de drop eerst door twee panels gekeurd en getest is voor het in de winkels kwam.
En twee pakjes woonbootjes plus een zak muntdrop.
Kijk, zoiets verdient wel een warme douche bij Kassa. Of een positief berichtje in de Consumentengids.
Of een leuk logje natuurlijk ;-)

De leeuw is los


De leeuw is los.
Dat is ook de titel van de kinderboekenweek dit jaar.
Bij Paulien op school wordt hier ook aandacht aan besteed.
Ik kreeg het hele verhaal vanochtend te horen.
"Mam, er is een leeuw ontsnapt. Uit de dierentuin in Emmen."
Mams geloofde er echter geen biet van.
"Echt waar. We hebben een brief gekregen. En als we hem zien moeten we de politie bellen".
Dat er in Emmen helemaal geen leeuwen zijn vergat ze maar even. En mama moest daar ook helemaal niets over zeggen.
De leeuw is los. Punt uit!

Prinsesje

Zul je net zien...
Heb ik uit betrouwbare bron vernomen dat Bente prinsesseschoentjes, een kroontje en toverstaf krijgt van de Goedheiligman.
Daarom hadden wij bedacht dat ze van ons een prinsessenjurk krijgt voor haar verjaardag.
Komt oma aan met het zelfde idee. En natuurlijk heeft oma de kassabon weggemikt.
Dus mag moeders weer op zoek naar haar kassabon om de jurk te ruilen, en iets anders verzinnen.
Zouden ze bij het Kruidvat ook een potje prinsessengedrag verkopen? ;-)