Over koetjes en kalfjes

Buien en zon wisselden elkaar af vandaag maar dat weerhield me niet van een fietstochtje.
Snel de camera gepakt en op pad. Bloemetjes en vlinders waren het doel, dus de telelens bleef thuis.
Nog maar net op weg zag ik een stel koeien vlakbij het hek staan/liggen. Dat vraagt om een kiekje. Althans in mijn geval ;-) Omdat er een sloot tussen zat baalde ik toch dat de telelens thuis lag.


Na een aantal foto's vervolgde ik mijn route totdat ik enkele kilometers verderop weer een wei zag met koeien. De koeien kwamen meteen dichterbij gelopen. "Ze vinden je aardig", zei een vrouw die daar wandelde met de hond.
Ik vertelde dat ik koeien zo leuk vind omdat ze nieuwsgierig zijn. En ze een mooi "onderwerp" zijn om te fotograferen.
"Kijk daar staan ook kleintjes", zei ze, en wees naar kalfjes een stuk verderop; "maar die staan waarschijnlijk te ver weg". Toen ik vertelde dat ik mijn telelens niet bij me had mocht ik mee naar haar tuin om de kalfjes te fotograferen. Zoiets laat ik me geen twee keer zeggen!!
De koeien en kalfjes waren van haar en ze vertelde me een en ander over haar boerderij. Ze riep de kalfjes die na een kleine aarzeling dichterbij kwamen.
Een bijzondere leuke ontmoeting, en daardoor een extra leuke fietstocht.

Beetje eng hoor zo'n camera

Stap voor stap dichterbij

Kasteel Wisch

Vandaag zijn Maarten en ik met de Iesselganger naar Kasteel Wisch in Terborg geweest. Er zijn maar een paar dagen per jaar dat "het publiek" welkom is in de tuinen rondom het kasteel.


Onderweg werd er van alles verteld over de geschiedenis van het kasteel en zijn bewoners. De dame die het vertelde was erg enthousiast en had zelf ook veel onderzoek gedaan. En een deel had ze gehoord van de bewoners die nu op het kasteel wonen.

Aan de achterkant (wat van origine de voorkant is) bevindt zich onderin een kleine gevangenis. Er is niet duidelijk of er ooit iemand gevangen heeft gezeten. In de oorlog is de vierkante toren gebombardeerd waarbij een van de bewoners om het leven is gekomen.
Op dit moment wonen er nog maar twee mensen op het kasteel: moeder (90 jaar) en zoon (46 jaar).

Voor Maarten was deze dag helemaal speciaal. In de boot kwamen er mensen naast ons zitten en we stelden ons netjes aan elkaar voor. De man bleek als 18 jarige samen met Maartens vader en broer een fietsvakantie hebben gehouden naar Luxemburg. Afgelopen jaar had hij de route opnieuw gedaan met zijn vrouw en de caravan.
Hij gaat voor Maarten op zoek naar de foto's van die vakantie.Zeer bijzonder en mooi dat juist zij naast ons kwamen zitten.

Read More

Slipper

Bente mocht in Wildlands mijn oude camera gebruiken. Ze had de mazzel dat een baviaan aan de haal ging met een slipper. Daar heeft ze zeer leuke foto's van gemaakt.


De baviaan inspecteerde de slipper op diverse manieren. Flink er aan knagen was er één van.
Andere bavianen hadden ook belangstelling voor het ding dus af en toe zette hij het op een rennen om een rustig plekje op te zoeken.

Heerlijk relaxed achterover leunen en kijken of de slipper ook gesloopt kan worden.

Vriendlief ziet het met lede ogen aan. "OOh, pas op dat je niet achter over valt. Je doet eng".
Een andere vriend keek later toe of de slipper goed te grazen genomen werd. Of hoe hij hem af kon pakken, dat kan ook ;-)

Wildlands

Vorige week zaterdag: 8 oktober zijn we voor het eerst naar Wildlands geweest. Mijn moeder had gratis kaarten gekregen via haar bank. Mooi mazzel voor ons :-)


Bovenstaand gebouw staat vrij in het begin van Wildlands maar wij zijn hier langs gelopen richting "Serenga".
De prairihondjes waren de eerste beesten die we tegenkwamen. Ik blijf ze leuk vinden, en ze zijn ook zeer fotogeniek.

Het verblijf is verdeeld in twee stukken waardoor ze het looppad kunnen oversteken op weg naar de overkant. Maar daar was nu geen sprake van aangezien het enorm druk was.
In een dierentuin zijn zelfs cavia's leuk om op de foto te zetten. Vooral als ze zich een beetje verschuilen.

Bij de nijlpaarden merkte iemand op dat deze beesten vegetariër zijn, dus over het hek vallen was niet zo erg.
Nou, ben bang van niet. Dit beest is het gevaarlijkste beest van Afrika, ook al zien ze er nog zo koddig uit met die kleine oortjes.

Plotseling brak toch nog de zon door en dat zag er mooi uit boven de "Afrikaanse huisjes".

Vervolgens gingen we richting de leeuwen. Die hadden we in geen jaren gezien in Emmen, dus het is mooi dat ze terug zijn.

Deze leeuwin vindt poseren geen enkel probleem. Koning leeuw denkt daar anders over ;-)

Nieuwsgierig stokstaartje.

In het Savannegedeelte is een trein neergezet waar je door kunt lopen.

Ons uitzicht vanuit deze trein was dit:

Ze stonden pal naast de trein lekker te vreten. Dankzij het glas is de foto daarom niet zo scherp.

Giraf op de nieuwe Savanne.

Net ff wat anders dan de kont van het paard ;-)
Natuurlijk namen we ook een kijkje bij de bavianen. We hadden mazzel want er werd op dat moment iets vertelt over deze groep bavianen.

De groep is al 40 jaar in Emmen en qua aantal enorm toegenomen maar verder is hij nog precies hetzelfde. In de rangen is er niets veranderd. Door anticonseptie zorgen ze er voor dat de groep niet te groot word.
Bente was op pad met mijn oude camera en had het geluk een baviaan met een slipper te fotograferen. Foto's hiervan volgen later.

Beetje ruzie maken, niets menselijks is ze vreemd.

Nadat we er ruim anderhalf uur hadden rondgelopen gingen we via de zeeleeuwen naar de uitgang om uit eten te gaan.

We hebben dus lang niet alles gezien. Kan ook niet met twee fotografen die voor veel oponthoud zorgen ;-)
En daarbij was het druk. Erg druk.
Wildlands is zeker de moeite waard. Alle mensen die zeggen dat er minder dieren te zien zijn mauwen. De beesten hebben nu flink de ruimte en dat is het allerbelangrijkste!
(Meer foto's staan op mijn Facebookpagina)

Open monumentendag


Afgelopen weekend was het Open Monumentendag en daar hebben wij goed gebruik van gemaakt.
's Ochtends zijn we naar een kruidenierswinkel in Bontebrug geweest. Een erg leuk winkeltje met leuke en lekkere spulletjes. Ook zijn we naar 'het Anker" geweest. In dit huis is een vriend van ons geboren, 60 jaar geleden, en het is onlangs gerestaureerd.
's Middags zijn Maarten en ik nog naar Landfort geweest waar je toegang had tot de tuinen.

Zondagmiddag zijn we naar Fort Pannerden geweest. Dit stond al op het programma op mijn verjaardag maar viel toen in het water.
We gingen met het pontje over, wat een nieuwe ervaring was voor Bente.
Bij fort Pannerden zagen we twee toneelstukjes over het leven op het fort. En we genoten van het uitzicht op het "dakterras".

Het is bijna niet voor te stellen dat in dit gebouw van 2000 tot 2008 krakers wonen. Pas sinds dit jaar is het open voor publiek. Een aanrader. Ook voor gezinnen met kinderen is er veel te zien en te doen.
Voor ons was het in ieder geval een leuk en cultureel weekend :-)

Bergherbos

Sinds vanmiddag hebben we een logé. Hij is wel eens vaker bij ons, meestal maar voor een dagje.
Nu blijft hij een hele week.
Aangezien het mooi weer was gingen Maarten en ik met de logé op stap in het Bergherbos.
Hij vond dat ook een geweldig idee. Vooral toen hij los mocht lopen. Als een dolle rende hij heen en weer.
Op het moment dat hij modder ontdekte werd het feest nog groter. Wat is er nu leuker dan een fijn modderbad?


Uiteindelijk lukte het ons om hem weer aan te lijnen. De wandeltocht richting uitkijktoren lieten we maar voor wat het was. De modderpoel werd namelijk steeds groter.
Op de terugweg kreeg ik nog een vlinder in het vizier. Deze was zo attent om stil te blijven zitten zodat ik een foto kon nemen.

Read More

Pampus


Herfstvakantie voor de meiden en Maarten was ook 2 dagen vrij.
Dus gingen we afgelopen dinsdag vroeg uit de veren om de vrijkaarten van Fort Pampus te besteden.
Om half 11 vertrok een volle boot vanuit Muiden richting Pampus en na een half uurtje varen hadden we onze eindbestemming bereikt.

We besloten om Fort Pampus op eigen houtje te verkennen en begonnen bij het Pampus Xperiencegedeelte.
Hier konden de meiden diverse (multimedia) games doen d.m.v. een sleutel. Ondertusen kwamen ze ook het nodige te weten over Fort Pampus. Het verhaal achter de uitdrukking "voor Pampus liggen" is hen nu bekend.

Nadat we een hapje gegeten hadden bekeken we de rest van het fort. Het fort werd pas rond 1887 gebouwd om Amsterdam te beschermen tegen een aanval op de stad.
Het is een groot gebouw met allerlei kamers/zalen die ingericht waren voor de mannen die er verbleven. Zo is er bijv. een ziekenboeg, apotheek, opslagkamers voor diverse matrialen, een gaarkeuken etc.
Fort Pampus heeft nooit dienst gedaan in de oorlog en werd in 1933 gesloten.
Ondanks dat blijft het een indrukwekkend iets dat zeker de moeite waard is om te gaan bekijken.

Zeddam

Omdat het eindelijk weer eens heerlijk weer was besloten we daar goed van te profiteren.
Dus trokken we erop uit vandaag.
We hebben gewandeld in het bos bij Zeddam. Kon Bente alvast oefenen voor de 40 kilometer die ze volgende week moet lopen tijdens de wandel4daagse.
Na onze wandeling hebben we even op het terras gezeten bij "het Holhuis". Paulien nam ijs, Maarten en Bente een sorbet en ik een kopje koffie.
Daarna gingen we liepen we nog een klein rondje door Zeddam om de tijd te doden want het was nog te vroeg om aan tafel te gaan.
We kwamen dit bankje tegen. Zijn we maar niet op gaan zitten ;-)


Vervolgens gingen we weer terug naar "het Tolhuis" want inmiddels was het 17.00 uur en tijd om een hapje te eten. Het was er al behoorlijk druk. Wel allemaal "oude mensen" vonden de meiden.
Het  eten was in ieder geval erg lekker. Dit lag er op mijn bord.