Fijne Kerst


Deze keer ben ik er mooi op tijd bij om jullie (alvast) hele fijne kerstdagen te wensen.
Door middel van een fraaie tekening die Bente woensdag mee naar huis nam. Bij het lezen van de tekst schoot ik onbedaarlijk in de lach.
Ruime fantasie heeft ons meiske toch. Van wie zou ze dat hebben? ;-)
(Tekst bij tekening. Kerstman. Meisje die die kerstman wil kussen)
Fijne Kerstdagen!

Winterplaatje

Aangezien het dit weekend weer warmer wordt plaats ik op de valreep nog een winterplaatje.
De bomen achter ons huis zien er prachtig uit met door het rijp.

Vage Piet

Zo af en toe zijn mislukte foto's best mooi. Kijk maar eens naar deze "vage" Piet.


Inderdaad de Sint is ook vaag, maar dat hadden jullie al bij de vorige reportage gezien ;-)

Populair

Als je goed wilt wennen in een nieuwe woonplaats moet je je begeven onder de mensen.
En opvallen natuurlijk, zodat ze weten dat je er bent.
Nou dat is me aardig gelukt dacht ik zo.
Vanochtend zei het vriendje van Bente dat ze in de krant stond.

Ik thuis meteen in de Gelderse Post gekeken. En jawel hoor, daar stond ik met de beide meiden op tijdens een bewonersbijeenkomst ivm het "opleuken" van onze wijk.
Paulien vond het wel mooi dat we in de krant stonden. Ze deed er de volgende uitspraak over: "Dat is mooi. Dan worden we nog populairder".
Photobucket

Spillebeen

Gisteren hadden we de paddestoelen al gezien. Teruggaan om foto's maken kon helaas niet. We waren amper thuis toen het begon te regenen. Vandaag ging ik er, op verzoek van Bente, nog even naar toe.
De meeste paddestoelen waren stuk maar er stond nog één die compleet was.


Bente dacht zeker te weten dat Kabouter Spillebeen ergens in de buurt zou zijn, maar ze zag hem niet.
Iets verderop zagen we het bewijs dat Spillebeen inderdaad langs was geweest in de bosjes rondom Teletubbieland.
"Hij heeft iets te hard gewipt" was Bente's commentaar toen ze onderstaande paddestoel zag.

Apart beest



Bente maakte me er gister op attent. Deze sprinkhaan (of hen) zat gisteren bij ons op het raam bij de voordeur.
Ik greep meteen de fotocamera en liet er de macro op los.
Bekijk je de foto vervolgens op de PC dan zie je pas goed hoe zo'n beestje er uit ziet. Best een apart beest.

Ik vond er ook nog een grappig gedichtje over op internet. Zie hieronder.

Sprinkhaan

Een sprinkhaan, op 'n boomtak gezeten,
Die wilde zo gaarne iets weten.
Ze zei: " 'k ben een vrouw
Dus waarom mag ik nou
Toch in vredesnaam niet sprinkhèn heten?"

Erfelijk belast

Vrougah, (okay, nu af en toe nog) mocht ik graag op tijdschriften foto's "opleuken". Van oorbellen, zwarte tanden of een beugeltje, en littekens voorzien. Of "tatoos" tekenen op armen. Geweldig.
Ik denk dat zoiets erfelijk is. Vandaag vroeg Bente mij om een pen. 



Het "blaadje" dat op de bank lag had ze inmiddels al voor zich liggen.
En wat doe je dan. Tandjes zwart maken en krassen. "Mama, kijk die meneer is helemaal vies. Kijk, en het eten ook"


Die komt er wel als het om foto's "opleuken" gaat!

Over kikkers enzo

Vorige week had iemand een bak vol met kikkerdril mee genomen voor de peuterspeelzaal.
"Dat waren allemaal kleine bolletjes. En dat was heeeeel vies", vertelde Bente 's avonds aan tafel.
Paulien begreep meteen waar het over ging. "Ohw, je bedoelt kikkerdril".
Donderdag was het kikkerdril inmiddels ontwikkelt tot kikkervisjes. Die vonden, dankzij de juf, hun weg in de vijver nabij de peuterspeelzaal.

Vanavond bleek "onze" pad dan toch zijn vertrouwde stekkie gevonden te hebben.
Of mama er even een foto van ging maken, voor in het plakboek.
Jawel hoor. Doen we.
En dan ook meteen op de log. Want alles moet op de weblog als het aan Paulien ligt.